Energia jądrowa - Akademia nauk ZSRR

Dnia 26 kwietnia 1940 r. Akademia Nauk ZSRR powołała zespół składający się z radiochemika Witalija Chłopina, Aleksandra Fersmana oraz Władimira Wiernadskiego, którego celem było stworzenie planu rozwoju technologii atomowej. Wiernadski i Chłopin wysłali 12 lipca list do Nikołaja Bułganina, wicepremiera i przewodniczącego Rady Przemysłu Chemicznego i Metalurgicznego, w którym zwrócili uwagę na znaczenie rozszczepienia jądrowego oraz postulowali, aby władze zapewniły, iż Związek Radziecki nie pozostanie w tyle za innymi krajami w dziedzinie rozwoju technologii jądrowych. Wkrótce potem 30 lipca 1940 r. zorganizowano Komisję do spraw Uranu, podległą bezpośrednio prezydium Akademii Nauk ZSRR. Jej przewodniczącym został Chłopin, a zastępcami - Abram Joffe i Wiernadski. Ponadto w jej skład weszli tacy fizycy, jak Jurij Chariton, Piotr Kapica i Igor Kurczatow. Zadaniem komisji była organizacja prac nad metodami rozdzielania izotopów, prowadzenie i koordynacja badań nad rozszczepieniem uranu oraz stworzenie ogólnych wytycznych kierunków dalszego rozwoju prac. Jak na ironię w tym czasie Związek Radziecki, olbrzymi kraj, nie posiadał czynnych kopalni uranu. Dwóch członków komisji odegrało kluczową rolę w radzieckim programie budowy bomby atomowej: Kurczatow i Chariton. Kurczatow, prawnuk chłopa pańszczyźnianego, wnuk pracownika zakładu metalurgicznego, syn inspektora szkolnego, był bardzo dobrym organizatorem, człowiekiem stanowczym i pewnym siebie. Miał dociekliwy umysł i bardziej poświęcał się sprawom innych ludzi niż swojemu awansowi. Chariton, z pochodzenia Żyd, był człowiekiem bardzo wrażliwym.

klimatyzacja lublin,klimatyzatory lublin